Bastion IVa Luneta Warszawska
Bastion IVa Luneta Warszawska powstał w latach 1850-56 jako fort reditowy o numerze 12. Początkowo wysunięty jako typowa luneta poza linię fortyfikacji rdzenia, bronił wtedy dalekiego przedpola. Narys pięcioboku otoczonego fosą z dwiema podwójnymi kaponierami barkoczołowymi (’kocie uszy’) i osiową kaponierą szyjową zastosowany w krakowskich lunetach stał się typowy dla austriackich rozwiązań fortów reditowych. Fort posiada charakterystyczny dla pierwszych obiektów twierdzy mediewalny sposób kształtowania masywów kubatur. Jest to szczególnie widoczne w szyjowym spiętrzeniu symetrycznych elementów redity, kawalier, windy działowej i kaponiery obrony zapola. Podobnie, bogate opracowanie architektoniczne posiadają bramy wjazdowe, z nadwieszonymi galeriami chroniącymi wrota. Strzelnice artyleryjskie redity, kaponier i dziedzińca obwodowego otaczają starannie wyprofilowane 'opaski’. Luneta po ukończeniu prac budowlanych w 1856 roku stała się najsilniejszym elementem północnego frontu zrealizowanego w międzyczasie półstałego obozu warownego, opartego na standardowych szańcach FS.(kaponiera.pl)
Więcej informacji na http://www.kaponiera.pl/1/lunetaw.html
Bastion IVa Luneta Warszawska – ul. Kamienna 16, 31-403 Kraków
zdjęcie nagłówkowe: NAC
